پاتوق فرزانگان
کاش میدانستیم زندگی با همه ی وسعت خویش محفل ساکت غم خوردن نیست حاصلش تن به قضا دادن نیست زندگی خوردن و خوابیدن نیست اضطراب و هوس ودیدن نیست زندگی جنبش و جاری شدن است زندگی کوشش و راهی شدن است از تماشاگه آغاز حیات تا به جایی که خدا می داند میدونی وقتی خدا داشت بدرقه ام می کرد، بهم چی گفت؟! گفت: جایی که میری مردمی داره که میشکننت نکنه غصه بخوریا تو تنها نیستی: تو کوله بارت عشق مبذارم که بگذری، اشک میدم که جا بدی، و مرگ میدم که بدونی برمیگردی پیش خودم!!! *** دعا می کنم زیر این سقف بلند روی دامان زمین هرکجا خسته شدی یا که پر غصه شدی دستی از غیب به دادت برسد زیباست که آن دست خداباشد و بس! *** به خدا گفتم بیا جهانو قسمت کنیم. گفتم: آسمون مال من، ابراش مال تو دریا مال من،موجاش مال تو ماه مال من،خورشید مال تو خدا خنده ای کرد و گفت: تو بندگی کن همش مال تو... حتی من...!!!